Broekhuis verkoopt geen auto’s. Dat klinkt gek voor een familiebedrijf dat al sinds 1932 in de mobiliteit zit, met tientallen vestigingen en een hele rij automerken onder één dak. Maar dat is precies de positionering waar ze naartoe wilden: geen losse merkdealer, maar een breed mobiliteitsplatform. Alles wat met onderweg zijn te maken heeft. En dat moest ik in beeld brengen, samen met het productiehuis dat de campagne aanstuurde.
Dat maakt deze opdracht anders dan een gewone autoshoot. Een auto fotograferen is een vak apart, maar het is wel afgebakend werk. Een mobiliteitsplatform fotograferen is dat niet. Dan vang je vier werelden tegelijk: gecombineerde mobiliteit, elektrisch rijden, private lease en zakelijk vervoer. Van een campersetting tot een bedrijfswagen, van een hondenuitlaatservice die met de auto op pad gaat tot een wagenparkbeheerder. Het beeld moest steeds iets anders vertellen, en toch van één merk komen.
Hoe fotografeer je beweging in plaats van blik
We zijn over vier draaidagen door de regio getrokken, met een assistent erbij. De campagne viel uiteen in vier soorten beeld, en elk vroeg om een andere aanpak.
Bij de overzichtsbeelden, de hero shots die het hele platform moesten samenvatten, ging het niet om de auto maar om de situatie eromheen. De setting, de mensen, het idee dat alles onderweg met elkaar samenhangt. Bij elektrisch rijden draaide het juist om de auto zelf, om de rust en het schone karakter dat zo’n auto uitstraalt: een Volvo, een Fiat 500 cabrio, dat soort beeld. Bij private lease moest het toegankelijk en alledaags voelen, iets wat bij jou voor de deur kan staan. En bij de zakelijke foto’s ging het weer om mensen en hun werk, mijn vaste terrein: de wagenparkbeheerder, de bedrijfswagens in gebruik.
De rode draad is dat ik nooit alleen een object fotografeer. Ook bij een auto zoek ik de mens, de beweging, het moment. Anders krijg je een folder, en een platform is geen folder.
Hoe fotografeer je een auto als het weer niet meewerkt
Hier zit het eerlijke deel van deze case, en ik vertel het liever zelf dan dat ik doe alsof alles vanzelf ging.
Autokleur en weer vechten met elkaar. Een auto die in de showroom of in de folder een bepaalde kleur heeft, ziet er onder een grijze, bewolkte Nederlandse lucht anders uit. Twee van de elektrische auto’s, een donkere en de Fiat, kwamen er door het bewolkte weer niet uit zoals de klant ze kende. Daar hebben we een goed gesprek over gehad: een autokleur is geen vast gegeven, die verandert met het licht. Wat je in de showroom ziet en wat de camera buiten op een grijze dag vastlegt, zijn niet dezelfde kleur, en geen van beide is fout. Zulke verwachtingen bespreek ik liever vooraf en achteraf eerlijk, dan dat ik achteraf doe alsof er niets aan de hand was.
En dan de lenzen. Voor een overzichtsbeeld werk je vaak met een groothoeklens, anders krijg je de hele situatie niet in beeld. Bij een van de elektrische auto’s gaf dat zichtbare vervorming: de verhouding tussen de auto en een figurant op de voorgrond klopte niet meer, het fish-eye-effect van een brede lens. Dat is inherent aan zo’n lens en niet iets wat je er achteraf netjes uithaalt. Soms is de keuze dus: of de hele situatie in beeld met een beetje vervorming, of een strakkere verhouding maar minder context. Dat soort afwegingen maak ik op de dag, en ik leg ze uit.
Waar ik wél en niet generatieve AI gebruik
Op een paar overzichtsbeelden heb ik met generatieve AI extra ruimte aan de zijkant bijgemaakt, zodat de compositie ademruimte kreeg en het beeld breder inzetbaar werd. Dat is precies het soort ondersteunend gebruik waar ik me prettig bij voel: de foto blijft een echte foto, AI vult alleen de marge in.
Maar ik ben er eerlijk over waar het ophoudt. Dat bijwerken werkt goed op lagere en middenresolutie, en het is wisselend bij hoge resolutie, waar je elk detail ziet. Op de meeste beelden was ik tevreden, niet op allemaal. Voor de mensen, het werk en de kern van een foto gebruik ik geen AI: dat moet echt zijn, anders verliest het beeld zijn waarde. Een platform draait om vertrouwen, en dat bouw je niet op met een verzonnen beeld. AI mag voor mij de lucht of de marge invullen, niet het verhaal.
Een opdracht die terugkomt
Dit was niet de eerste keer dat ik voor Broekhuis fotografeerde. Het begon met een grote beeldbankopdracht van een dag of zes, ruim vierhonderd beelden, met als thema dat het merk mensen in beweging brengt. Daar was het team enthousiast over, vooral omdat het verhaal goed terugkwam in de beelden. De campagne rond het mobiliteitsplatform kwam daarna, met een uitgebreide feedbackronde voordat alles definitief was.
Dat is precies hoe ik het graag heb. Een klant waar je vaker komt, waar je het merk leert kennen en waar ze jou vertrouwen in de keuzes die je maakt, ook als die keuzes betekenen dat je eerlijk bent over wat een grijze lucht met een autokleur doet. Voor het zakelijke deel van zulke opdrachten, de mensen en het werk achter een merk, blijf ik het liefst dicht bij wat ik altijd doe: zakelijke fotografie waarin je de mens herkent, niet alleen het product.
Wil je je organisatie laten zien als meer dan je product, en zoek je iemand die meedenkt en eerlijk is over wat wel en niet kan? Bel of videobel me gerust, dan kijken we samen wat er nodig is.
